Θα ήταν τουλάχιστον περίεργο η εστία της Ομόνοιας να μην κινδύνευε ποτέ στο παιχνίδι με την Θέλτα. 

Η αλήθεια είναι πως οι Ισπανοί κατά διαστήματα έδειξαν να είναι πιο απαιτητικοί στο παιχνίδι, ωστόσο οι παίκτες του Μπεργκ κατάφερναν με σχετική ευκολία να απορροφήσουν την όποια πίεση τους ασκούσαν και να ελέγξουν το τέμπο. 

Το πλάνο του Μπεργκ ήταν να παρουσιάσει μία ομάδα που ναι μεν προσέχει τα μετόπισθεν, δεν θα διστάσει ωστόσο να δείξει τις δικές τις αρετές στο γήπεδο, άσχετα αν θα άφηνε χώρους πίσω. 

Το φοβερό όμως με το τριφύλλι είναι πως το κατάφερε αυτό, χωρίς η Θέλτα να καταφέρει να βρει τεράστια κενά και να πολιορκήσει την εστία του Φαμπιάνο. 

Η Ομόνοια, ήταν απόλυτα ουσιαστική στο ΓΣΠ. Το γκολ θα μπορούσε να έρθει πολύ πιο πριν από το 88ο λεπτό όμως ο αντίπαλος είχε... Ιονούτ Ράντου. 

Οι γηπεδούχοι, παράμειναν ψύχραιμοι σε όλο το παιχνίδι ανεξάρτητα με τα σποραδικά ξεσπάσματα της Θέλτα. Αυτό ήταν το κλειδί για την Ομόνοια που δεν άλλαξε ποτέ πλάνο μέχρι το φινάλε για να φτάσει στο τέλος στο πρώτο τρίποντο. 

Πέραν από τους διακριθέντες Μπάλκοβετς, Κουλιμπαλί και φυσικά το Ντουβέρν, αξίζει να σχολιάσουμε την πολύ καλή παρουσία του Φαμπιάνο κάτω από την εστία. 

Η Ομόνοια βρήκε επιτέλους στο πρόσωπο του Καμίνσκι έναν τερματοφύλακα πολύ πιο κοντά στα στάνταρ του Βραζιλιάνου ο οποίος πλέον μπορεί πολύ πιο εύκολα να διαχειριστεί τις δυνάμεις του μέσα στη σεζόν.